Shtigje frymërore (6)
1. korrik e mërkurë
“Shpirti im gjen prehje vetëm te Perëndia” Psalmi 62:1
Shtegu meditues. Nëse lidhesh me Perëndinë përmes shtegut meditues, ty të pëlqen një masë e madhe qetësie dhe kohe vetëm e pandërprerë. Ka shumë mundësi që kur ke qenë fëmijë, prindërit e tu të nxisnin të dilje jashtë dhe të lozje me fëmijë të tjerë. Reflektimi të vjen natyrshëm. Ti shpesh ndjehesh si një vëzhgues në jetë. Ja ku ke disa Shkrime me të cilat ti identifikohesh lehtësisht: “Në shtratin tuaj mendohuni shumë në zemër tuaj dhe qëndroni në heshtje” (Psalmi 4:4). “Rri në heshtje para Zotit dhe prite atë” (Psalmi 37:7). “Ndaluni dhe pranoni që jam Perëndi” (Psalmi 46:10). “Shpirti im gjen prehje vetëm te Perëndia; nga ai vjen shpëtimi im” (Psalmi 62:1).
Perëndia është më së shumti i pranishëm për ty kur shpërqendrimet dhe zhurmat hiqen. Imazhet, metaforat dhe pamjet të ndihmojnë gjatë lutjes. Nëse bëhesh shumë i zënë ose kalon shumë kohë me shumë njerëz përreth, fillon të ndihesh i lodhur dhe i tendosur. Nuk ke nevojë për shumë stimulim të jashtëm. Të gjesh kohë për ta dëgjuar Perëndinë në heshtje dhe vetmi është jetike për shëndetin e shpirtit tënd dhe e domosdoshme që të përjetosh një ndjenjë gjithnjë e më të thellë të pranisë së Tij. Ke nevojë për kohë të rregullt, të mbrojtur, intensive dhe pa shpërqendrime, vetëm.
Por ja një paralajmërim: Bibla thotë: “Shumë të dashur, në qoftë se Perëndia na ka dashur në këtë mënyrë; edhe ne duhet ta duam njeri-tjetrin” (1 Gjonit 4:11). Dhe dashuria kërkon kohë dhe përpjekje. Ndonjëherë kërkon edhe sakrificë. Një nga mënyrat më të mira për të treguar dashurinë tënde për Perëndinë është ta tregosh atë ndaj njerëzve përreth teje, të cilët Perëndia i do.
