Si të kesh një ditë të mirë
5. korrik e diel
“Éshtë e kotë që ju të çoheni herët dhe të shkoni vonë për të pushuar…sepse ai u jep pushim atyre që do” Psalmi 127:2
Në kulturën perëndimore, ne mendojmë se dita fillon kur lind dielli. Por rrëfimi i krijimit thotë: “Kështu erdhi mbrëmja e pastaj erdhi mëngjesi: dita e parë” (Zanafilla 1:5). Çdo ditë fillonte me mbrëmjen. Autorja Eugene Peterson vëren se, në këtë mënyrë, shkrimtarët biblikë na ndihmojnë të kujtojmë: “Jo gjithçka varet nga unë. Unë fle; Perëndia fillon të veprojë. Është dita e Tij. Bota vazhdon të rrotullohet, baticat dhe zbaticat vijnë e shkojnë, jetët fillojnë dhe mbarojnë edhe pse unë nuk jam aty për t’i mbikëqyrur. Perëndia është i pranishëm kur unë fle”. Prandaj Psalmisti shkroi: “Éshtë e kotë që ju të çoheni herët dhe të shkoni vonë për të pushuar dhe për të ngrënë bukën e nxjerrë me punë të rëndë, sepse ai u jep pushim atyre që do” (Psalmi 127:2). Vlerësohet se çdo vit në Amerikë, rreth 24,000 njerëz humbin jetën në aksidente automobilistike të shkaktuara nga mungesa e gjumit dhe lodhja. Mungesa e gjumit i bën njerëzit të grinden me bashkëshortët dhe miqtë, të bëjnë punë nën nivelin e duhur, të jenë më pak të dashur dhe më të irrituar me fëmijët dhe miqtë, dhe në përgjithësi të ndihen keq.
Pra, ja si ta “kesh një ditë të mirë”. Para se të shkosh për të fjetur, merr disa minuta për të rishikuar ditën tënde me Perëndinë. Përpiqu të zgjidhësh çdo konflikt familjar para gjumit. Pali shkroi: “Zemërohuni dhe mos mëkatoni; dielli të mos perëndojë mbi inatin tuaj; dhe mos i jepni vend djallit” (Efesianëve 4:26–27). Rrëfe çdo mëkat që të vjen ndër mend dhe kërko falje. Aty ku je bekuar sot, merr kohë ta shijosh dhe të falënderosh. Me fjalë të tjera, jepi Perëndisë fjalën e fundit në ditën tënde.
