Duke bërë paqe me të shkuarën tënde
12. tetor e hënë
“Pasojë e drejtësisë do të jetë paqja” Isaia 32:17
Ne jemi shuma e gjithçkaje që kemi përjetuar — si të mirës ashtu edhe të së keqes. Mund të përfshihemi në të menduarit ‘po sikur’ dhe të imagjinojmë se sjellja jonë negative e së kaluarës nuk ka ndodhur kurrë, ose mund të vendosim ta pranojmë realitetin e saj. Mënyra se si zgjedhim t’i përgjigjemi së kaluarës do të përcaktojë fatin tonë. Të gjithë kemi mëkatuar dhe ne ose i jemi përgjigjur kësaj duke kërkuar faljen e Perëndisë dhe duke ecur përpara, ose kemi mbetur të ngujuar në fajësi. Madje, mund të zhvillojmë ankth për pasojat e mundshme.
Shumë njerëz përndiqen nga xhelozia për shkak të pabesisë së tyre ose shkeljeve të mëparshme. Ata jetojnë me frikën se një ditë do të korrin atë që kanë mbjellë. Disa madje kanë arritur deri te abuzimi verbal dhe fizik ndaj partnerëve të tyre vetëm për t’u mbrojtur nga ajo që mendojnë se është e pashmangshme. Kur pendohemi, duhet t’i besojmë Fjalës së Perëndisë: “Dhe nuk do t'i kujtoj më mëkatet e tyre” (Hebrenjve 10:17). Perëndia nuk i mban mend mëkatet e rrëfyera, prandaj edhe ne duhet të ndalojmë së rikujtuari ato. Perëndia nuk dëshiron t’i dëgjojë më kurrë: “Edhe atje ku ka ndjesë të këtyre gjërave, nuk ka më ofertë për mëkatin” (Hebrenjve 10:18). Një herë mjafton. Nuk ka nevojë të pendohesh vazhdimisht. Ta bësh këtë do të thotë të ofrosh një “flijim” tjetër. Shumë njerëz sakrifikojnë pjesën tjetër të jetës së tyre në altarin e pendesës së vazhdueshme për shkeljet e së kaluarës. Po, duhet të bësh çdo përpjekje që ta përputhësh jetën tënde me kërkesat e Fjalës së Perëndisë. Dhe pasi ta kesh bërë këtë, qëndro mbi këtë Shkrim: “Pasojë e drejtësisë do të jetë paqja, rezultat i drejtësisë qetësia dhe siguria përjetë.”
