Si të ecësh me besim
28. Shtator E Hënë

“Por që ndjekin edhe gjurmët e besimit të atit tonë Abrahamit” Romakëve 4:12 NKJV

Bibla flet për ata “që ndjekin edhe gjurmët e besimit të atit tonë Abrahamit”. Si mund të ecësh në këtë mënyrë? (1) Abrahami besoi “Perëndinë, i cili i jep jetë të vdekurve dhe thërret gjërat që nuk janë sikur të ishin” (v. 17 NKJV). Kur Perëndia të bën një premtim, Ai ka fuqinë që ta realizojë atë, madje edhe kur të gjithë treguesit dhe rrethanat janë në kundërshtim me atë që Ai ka thënë. (2) “Ai, duke shpresuar kundër çdo shprese, besoi për t'u bërë ati i shumë kombeve” (v. 18 NKJV). Kur gjithë arsyeja për të shpresuar nuk ishte më, Abrahami prapëseprapë besoi. Pse? Sepse shpresa e tij ishte në Perëndinë! Nëse sot ndjehesh  pa shpresë, mendo për këto vargje: “Kthehuni në fortesë, o ju robër të shpresës! Pikërisht sot unë deklaroj se do të të jap dyfishin” (Zakaria 9:12 NKJV). (3) “Ai…besoi…sipas asaj që i ishte thënë: ‘Kështu do të jetë pasardhja jote’” (Romakëve 4:18 NKJV). Vëre frazën “sipas asaj që i ishte thënë”. Kur Perëndia bën një premtim, ai përmban gjithë fuqinë vetë-përmbushëse për ta sjellë atë në realitet. “Kështu do të jetë fjala ime e dalë nga goja ime; ajo nuk do të më kthehet bosh mua, pa kryer atë që dëshiroj dhe pa realizuar plotësisht atë për të cilën e dërgova” (Isaia 55:11 NKJV). (4) “Madje as nuk dyshoi nga mosbesimi në lidhje me premtimin e Perëndisë, por u përforcua në besim” (Romakëve 4:20 NKJV). Fjala “dyshoi” na tregon se Abrahami nuk ngurroi, nuk u lëkund, nuk debatoi me veten dhe as nuk i la mendimet e të tjerëve që të ndikonin tek ai. Por ai qëndroi i vendosur dhe i palëkundur. Në këtë mënyrë ecet me besim!