Duke jetuar në Tokën e Premtuar
7. mars e shtunë
“Dhe të gjitha këto gjëra u ndodhën atyre si shëmbull, dhe janë shkruar për paralajmërimin tonë” 1 Korintasve 10:11
Egjipti përfaqëson ditët tona në skllavëri ndaj mëkatit. Pastaj Jezusi na çliroi dhe na dha një jetë të re. Toka jonë e Premtuar nuk është një territor fizik; është një realitet shpirtëror. Nuk është pronë e vërtetë, por një gjendje e vërtetë e zemrës dhe e mendjes. Është një jetë në të cilën “ne jemi më shumë se fitimtarë nëpërmjet Atij që na deshi” (Romakëve 8:37 NKJV); Një jetë në të cilën “nuk na lëshon zemra” (2 Korintasve 4:16). Një jetë në të cilën jemi “jashtëzakonisht të gëzuar në të gjitha shtrëngimet tona” (2 Korintasve 7:4); nuk jemi “të shqetësuar për asgjë” (Filipianëve 4:6); ne “lutemi gjithmonë” (Efesianëve 6:18); dhe një jetë në të cilën ne “bëjmë gjithçka në emër të Zotit Jezus, duke e falënderuar Perëndinë Atë nëpërmjet Tij” (Kolosianëve 3:17).
Max Lucado shkroi: “[Në Kanaan]…fitojmë më shpesh sesa humbasim, falim aq shpejt sa dhe ofendohemi dhe japim aq me bollëk sa marrim. Shërbejmë nga talenti dhe kënaqësia jonë në detyrat tona. Mund të pengohemi, por nuk rrëzohemi. Mund të luftojmë, por sfidojmë dëshpërimin. Mburremi vetëm në Krishtin, besojmë vetëm te Perëndia, mbështetemi tërësisht në fuqinë e tij. Gëzojmë fryte të bollshme dhe besim në rritje”. Kanaani simbolizon fitoren që mund të kemi sot dhe Perëndia na fton të hyjmë në të. Ekziston vetëm një kusht: duhet t’i kthejmë shpinën jetës në shkretëtirë”. Pali shkroi: “Ju jeni një brez i zgjedhur, një priftëri mbretërore, një komb i shenjtë, populli i Tij i veçantë, që të shpallni lavdet e Atij që ju thirri nga errësira në dritën e Tij të mrekullueshme” (1 Pjetrit 2:9).
