Lëri të shkojnë (1)
13. Shkurt E Enjte

‘Më zini dhe më hidhni në det’ Jona 1:12 NKJV

Është gabim të mbahesh pas dikujt kur Perëndia po të thotë që ta lësh të shkojë. Nëse nuk i bindesh Perëndisë, stuhia në të cilën gjendesh do të bëhet edhe më keq, si në rastin e Jonës. Bibla thotë: ‘Në fakt deti po bëhej gjithnjë më i stuhishëm. Ai iu përgjigj atyre: "Më zini dhe më hidhni në det dhe deti do të qetësohet, sepse unë e di që kjo furtunë e madhe ju ra mbi kokë për shkakun tim". Megjithatë ata njerëz vozitnin me forcë për ta kthyer anijen në breg, por nuk ia dilnin dot, sepse deti bëhej gjithnjë më i stuhishëm kundër tyre. Prandaj i klithën Zotit dhe i thanë: "Ah, o Zot, mos lejo që të vdesim për shkak të jetës së këtij njeriu dhe mos na fajëso me gjak të pafajshëm, sepse ti, o Zot, ke bërë si ke dashur". Pastaj e zunë Jonan dhe e hodhën në det, dhe tërbimi i detit u fashit’ (v. 11-15 NKJV). Perëndia ka një plan për ‘Jona-t’ me të cilët po merresh dhe mund t’u kërkojë atyre që të prekin fundin përpara se të ngrihen sërish lart. Dhe për sa kohë që ti përpiqesh t’i shpëtosh ata, plani i Perëndisë pengohet dhe vonohet. Problemi i Jonës nuk ishte se ai nuk e donte Perëndinë, por që ai nuk donte të bënte vullnetin e Perëndisë. Prandaj, Perëndia mori masa ekstreme për të marrë vëmendjen e tij, e shtyu atë drejt fatit të tij dhe e shpëtoi qytetin e Ninives. Ti nuk e ke idenë se çfarë ka Perëndia në mendje për personin që po të kërkon ta lësh të shkojë. Nëse ai është bir i shpenguar i Tij, Ai do që ai të begatojë (shiko Jeremia 29:11). Prandaj Ai dëshiron t’i shpëtojë ata – prandaj, lëri të shkojnë!