Krishti mund ta kënaqë shpirtin tënd
27. maj e mërkurë
“Zot, më jep këtë ujë që unë të mos kem më etje” Gjoni 4:15
Ajo jetonte në Samari, kishte qenë e martuar pesë herë dhe tani jetonte me një burrë që nuk ishte bashkëshorti i saj. Ndoshta thashethemexhinjtë e përdridhnin gjuhët për të. Si tjetër mund të shpjegohej shfaqja e saj në pus në mesditë? Gratë e tjera mbushnin enët me ujë në agim, por ajo zgjodhi mesditën, duke parapëlqyer vapën e diellit sesa vapën e përçmimit të tyre.
Po të mos ishte shfaqur një i huaj, historia e saj do të kishte humbur në rërat samaritane. Por Ai hyri në jetën e saj me një premtim për ujë të gjallë, që do të shuante etjen e shpirtit të saj. Ai nuk u step nga e shkuara e saj. Ai i tha: “Kushdo që pi nga ky ujë, do të ketë përsëri etje, por kush pi nga uji që do t'i jap unë nuk do të ketë më kurrë etje përjetë; por uji që unë do t'i jap do të bëhet në të një burim uji që gufon në jetë të përjetshme”. Gruaja i tha: "Zot, më jep këtë ujë, që unë të mos kem më etje dhe të mos vij këtu të nxjerr ujë!"…Atëherë gruaja e la kovën e saj dhe u kthye në qytet dhe u tha njerëzve: "Ejani të shikoni një njeri që më ka thënë gjithçka kam bërë; vallë mos është ky Krishti?". Dolën, pra, nga qyteti dhe erdhën tek ai…Dhe shumë Samaritanë nga ai qytet besuan në të, për shkak të fjalës së gruas që dëshmoi: "Ai më tregoi gjithçka kam bërë" (Gjoni 4:13-15, 28-39). Askush tjetër nuk ishte i gatshëm t’i jepte asaj një shans, por Jezusi i dha shansin e jetës. Dhe atë që Ai bëri për të, do ta bëjë edhe për ty.
