Lutu dhe vendos një roje
7. Tetor E Hënë

‘Por ne iu lutëm Perëndisë tonë dhe...vumë roje’ Nehemia 4:9 NIV (Botimi 2011)

Sovraniteti i Perëndisë nuk e mohon përgjegjësinë tonë. Në fakt, është krejt e kundërta. Ai e fuqizon atë. Kur ne i besojmë Perëndisë, ne mendojmë më qartë dhe reagojmë me më shumë vendosmëri, njësoj si Nehemia që tha: ‘Por ne iu lutëm Perëndisë tonë dhe për shkak të tyre vumë roje natë e ditë kundër tyre’. Vëre fjalët: ‘Ne u lutëm...dhe vumë një roje’. Nehemia bëri dy gjëra. Ai i besoi Perëndisë për sukses dhe veproi mbi atë që Perëndia i kishte thënë atij të bënte. Lutja e fton Perëndinë që të bëjë atë që ti s’mund ta bësh. Pali shkroi: ‘Lutuni pa pushim’ (1 Thesalonikasve 5:17 KJV). Pse? Sepse Perëndia vjen kur e ftojnë. Derisa të kesh kërkuar udhëheqjen e Perëndisë, ti je në mëshirë të mendimeve të tua dhe të kujtdo tjetër. Kur ti nuk e di atë që nuk e di, ti gjendesh në një pozitë të rrezikshme. Përse të kërkosh njohurinë njerëzore kur ti mund të kesh një ndërhyrje hyjnore? Perëndia thotë: ‘M'u drejto dhe unë do të të përgjigjem dhe do të të njoftoj gjëra të mëdha dhe të padepërtueshme që ti nuk i di’ (Jeremia 33:3 NKJV). Dhe kur Perëndia ta zbulon vullnetin e Tij, mos u vono dhe mos debato – bëje! Përpara se Perëndia të të japë grupin tjetër të udhëzimeve të Tij, Ai dëshiron të dijë se ti i je bindur grupit të mëparshëm të udhëzimeve të Tij. Pse? Sepse Ai nuk mund të të bekojë ty përtej aktit tënd të mëparshëm të bindjes. Prandaj, ndalo dhe bëj një inventar. Nëse ke bërë gjënë e gabuar, pendohu, korrigjo drejtimin e marrë dhe kthehu në shtegun e duhur sa më shpejt që të jetë e mundur. ‘Por këtë urdhër u dhashë: “Dëgjoni zërin tim, dhe unë do të jem Perëndia juaj, dhe ju do të jeni populli im; ecni në të gjitha rrugët që ju kam urdhëruar, që të jeni të lumtur”’ (Jeremia 7:23 NKJV).